Het is 1 mei 2018 en ik zit op de bank samen met mijn partner naar de halve finale van de Champions League voetbal te kijken. Real Madrid speelt tegen Bayern Munchen. En na de eerste helft is het pas 1-1 en kan het in principe nog alle kanten op.

Dit verandert wanneer de tweede helft aanbreekt. Al na 20 seconden wordt er een ‘fout’ gemaakt door keeper Ulreich. En daardoor lukt het Real Madrid om te scoren. Iedereen op het veld (en ook ernaast) van Bayern is geschokt en ik zie het elftal uiteen vallen in 11 individuen. Niet gek dat dit gebeurt en het is ook logisch dat iedereen dit even moet verwerken. Maar dat dit maar liefst 20! minuten duurt vind ik bizar en zorgt er in mijn ogen uiteindelijk voor dat Bayern deze halve finale verliest.

Wat gebeurt er op zo’n moment? Hoe kan het dat het zo lang duurt voordat deze individuen weer samen kunnen functioneren als team? En hoe zorg je er voor dat het weer samen lukt?

Helaas zie ik varianten op bovenstaande voorbeeld vaker gebeuren in (sport)teams, gezinnen, klassen en groepen. Er wordt dan iets ‘aangeraakt’ waardoor de individuen in de groep intern heftig reageren op iets waardoor ze volledig naar binnen gekeerd raken. Terug in de overlevingsstand. En dat kan je vaak het beste wanneer je alleen bent.

Het kan ongelooflijk moeilijk zijn om een tegenslag binnen een gezin, team of groep te verwerken. Laat staan als je het gevoel hebt dat je dat alleen moet doen. En dan moet je je als individu in die situatie ook nog eens staande houden daarbinnen. Ik ben er van overtuigd en weet uit eigen ervaring dat dit anders kan. En mede door mijn eigen ervaring hierin mee te nemen weet ik dat ik  dé oplossing hiervoor heb.

Met behulp van mijn aanpak lukt het jullie om iedere tegenslag, teleurstelling en/of moeilijkheid beter gezamenlijk te dragen. Niet alleen dus. Hierdoor wordt het onderdeel van jullie als team, groep of gezin, waarbij en waardoor juist het gezamenlijk belang behouden blijft. Op deze manier zal ieder individu het beste uit zichzelf naar boven (willen) halen.

Door steeds vanuit deze insteek met jullie te werken zal jullie verbinding hierdoor alleen maar steviger/sterker voelen. En zal de terugval en het uiteenvallen van jullie als team of groep beperkt worden tot een kort en acceptabel moment. Juist vanaf dan ontstaat er alle tijd en ruimte om het beste uit jezelf en elkaar te halen.

Herken jij hierin iets van jezelf en/of je gezin? Leuk als je me dat wilt laten weten!